บทที่ 87 ได้โปรดฟังฉันสักครั้งได้ไหม…

"เพล้ง!!!"

เสียงแก้วเหล้าแตกกระจายคามือของเหมันต์ จนเลือดสีแดงไหลลงมาตามนิ้วมือแกร่ง แต่เขาไม่สนใจมันเลยแม้แต่นิดเดียว

เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากความเดือดดาลที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก

"ไอ้ธันวา!"

เสียงทุ้มต่ำคำรามขึ้น ก่อนที่ร่างสูงของเหมันต์จะพุ่งเข้าไปซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของธันวาเต็มแรง

"เฮ้ย! เหมัน...